ความสำนึกต่อกิจการลูกเสือ

หน้าที่ในความสำนึก ในกิจการลูกเสือ ครูหลายคนโดยเฉพาะในวงการอาชีวศึกษา จะสอนวิชาลูกเสือเพื่อเอาโหลด สอนวิชาลูกเสือเพราะความจำใจ เพราะไม่มีใครสอนหาคนสอนไม่ได้ ทั้งที่วิชาลูกเสือ เป็นกิจกรรมที่เป็นรูปธรรมอยู่อย่างเดียวที่ ทำให้เยวชนไทยเป็นคนดี หาน้อยคนนักที่มีจิตสำนึกในการสนองพระราชกรณียกิจขององค์พระบาทสมเด็จพระ มงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว และองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ภูมิพลอดุลยเดช ที่กล่าวอย่างก็เพราะผมเห็นพระองค์ท่านและ สมเด็จพระนางเจ้าพระบรมราชินีนารถพร้อมทั้ง องค์ทายาททุกพระองค์ ทรงฉลองพระองค์ในเครื่องแบบลูกเสือ นั่นหมายความว่า กิจการลูกเสือเป็นภาระกิจที่องค์พระประมุขของชาติ ให้ความสำคัญ แต่เหตุไฉนมีครูบางคนในอาชีวศึกษาทำหูทวนลม ไม่เอากับกิจกรรมนี้ แถมบางคน กล่าวหาว่าเป็นกิจกรรมร้องรำทำเพลง ไปกินเหล้า เอาความนึกคิดเหล่านี้มาจากไหนไม่ทราบ เหมือนว่ามือไม่พายเอาเท้าราน้ำ บางคนเป็นครูยันเกษียณ ไม่เคยใส่เครื่องแบบลูกเสือ ผิดกับครูอีกหลายคน ที่ต้องทำภาระกิจลูกเสือนี้ เพื่อเยาวชน ทั้งๆที่ ก็ จบช่างมาเหมือนกัน จบวิศวะมาเหมือนกัน มีวิชาชีพสอนเหมือนกัน แต่ทำไมครูเหล่านี้ต้องรับภาระเพิ่มขึ้น สู้สอนวิชาชีพอย่างเดียวดีกว่า ดังนั้นครูที่ยอมทำกิจกรรมนี้ด้วยใจทุ่มเทให้กับเยวชน ต้องขอสรรเสริญด้วยความจริงใจ หาครูน้อยเหลือเกินที่เข้าใจลูกเสือ ทำภาระกิจของลูกเสือ ก็ขอให้กุศลที่ครูสอนลุกเสือที่กล่าวมานี้ มีพลังปัจจัยอย่างพลั่งพลู ทำให้ท่านได้ คศ.๓ และประสบความสำเร็จในทุกๆด้าน ทุกๆคนครับ..... รออีกนิด จะหารูปขึ้น post ตอนนี้ไปทำอย่างอื่นก่อน